خرداد 26, 1405
in شعر
by Mohammad Gharai
بهارجان! بهار جان چه قدر خاکی آمدید از راه!؟ چقدْر پاک و صمیمی، بدون شوکت و جاه پیاده این همه ره را چگونه طی کردید؟ ز باد و برف زمستان، بدون چتر و کلاه! برای آن که به دلهای ما نوید دهید برای آن که به ما هدیههای عید دهید یقین که سوختهتان رنج راه تابستان هنوز مانده به رخساره سوز آنهمه آه خطوط چهرة تان میدهد خبر ز غمی ز لالهها که خزان کشتشان بدون گناه ولی بخاطر ما باز راه پیمودید گذشتهاید ز سرما و سوز سال سیاهبهار جان چه قدر خاکی آمدید از راه!؟ https://youtu.be/L1EnhhGgKAE
